1.      Potrzebujemy wiary takiej, jaka miał trędowaty, który upadł na kolana przed Jezusem i prosił o oczyszczenie z trądu. Potrzebujemy nadziei, która jest światłem w beznadziejnych sytuacjach. Potrzebujemy miłości miłosiernej, burzącej mur ludzkich ograniczeń i ukazującej nową, często zaskakującą drogę, na której czeka bezinteresownie kochający Bóg. Otwórzmy serca na Bożą Miłość, która przychodzi do nas w dzisiejszym Słowie. Ofiary dzisiaj zebrane są przeznaczone na ogrzewanie naszej świątyni.

1.      Pan Bóg nie zostawia nas samych. Choć po trzykroć święty, nie odrzuca biednych, grzesznych i słabych, lecz „leczy złamanych na duchu i przewiązuje im rany”. Jezus przychodzi wciąż na nowo i dotyka swoich dzieci. Jego miłość ma moc uzdrawiania naszych grzechów i chorób. Ale czy my chcemy być uleczeni?

1.      W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus naucza z mocą. Przemawia również do naszych serc. Pragnie nas obdarzyć wolnością dzieci Bożych. Czy wsłuchuję się w głos Pana? Czy przychodząc na Eucharystię, pragnę usłyszeć Jego słowa skierowane do każdego z nas.

1.      Wzorem rybaków z dzisiejszej Ewangelii, którzy na zaproszenie Chrystusa natychmiast zostawili wszystko i poszli za Nim, odpowiedzmy i my bez ociągania na wezwanie Boże, pełne miłości. By Chrystus nie poszedł dalej bez nas, a my byśmy nie zostali w ciemności swego smutku, zniechęcenia i bierności.